اولین هنرمند باید بی گناهی خود را ثابت کند!

[ad_1]

روح الله جعفری کارگردان، پژوهشگر و مدرس تئاتر از تصمیمات جدید در زمینه صدور پروانه نمایش می گوید و می گوید: متأسفانه برای دریافت مجوز برای اجراهایمان ابتدا اصالت همه اعضای گروه را بررسی می کنیم و سپس وارد مراحل صدور مجوز می شویم. ”

این کارگردان تئاتر در سال 1378 در مجموعه تئاتر شهر اجرا داشت و قرار بود در تالار چهارسو روی صحنه برود که در ابتدا با برگزاری جشنواره تاجگذاری از اجرای آن جلوگیری شد و هنوز تکلیف اجرای نمایش او مشخص نیست.

جعفری در گفت وگو با ایسنا، با اشاره به نامشخص بودن اجرای خود، بر برخی نوآوری ها در بازبینی تئاتر تاکید کرد و تاکید کرد: این نوآوری ها، اجرای عرصه را برای اجرای آثار تشویق کننده تفکر دشوار می کند.

او می گوید: «سال 1378 قرار بود در مجموعه تئاتر شهر چهارسو نمایشی اجرا کنم که همه نمایشنامه های پیشنهادی من رد شد. امروزه اجرای نمایش هایی که آموزنده باشند و بتوانند ارتباط موثری با مخاطب برقرار کنند، سخت شده است. در چنین شرایطی، برخی از همکاران ما از انجام کارهای خیر دست می کشند، برخی به بازی های مفرح کمتری روی می آورند و برخی دیگر به بازی های فکری و پرسشگر اصرار می ورزند.

وی ادامه می دهد: همانطور که گفتم این محدودیت ها باعث می شود که بسیاری از همکاران ما برای کار به سرگرمی روی بیاورند. البته کارهای سرگرم کننده در جامعه هم باید فرصت روی صحنه رفتن و اجرا داشته باشند، اما کل تئاتر ما تبدیل به تئاتر تفننی و سرگرمی نمی شود. این خطری است که این روزها ما را تهدید می کند. جای خالی اجتماعی و تفکر در میان انبوهی از سرگرمی ها بازی می کند.

وی با انتقاد از ممیزی های ذوقی تاکید می کند که مدیران و تصمیم گیران بدون داشتن دلایل روشن بر افزایش خطوط قرمز و ممیزی در حوزه فرهنگ و هنر اصرار دارند و خود را مدیون این خطوط قرمز نمی دانند. و بازنگری ها باید پاسخگوی کسی باشد، آنها باید آشکارا در مورد آنها صحبت کنند و آنها را یادداشت کنند تا هنرمندان در نهایت بدانند که در چه وضعیتی هستند و برای خلق یک اثر هنری باید چه کار کنند. به همین دلیل گاهی اجازه می‌دهند یک نمایشنامه در کارنامه پخش شود، اما اجرای آن به تنهایی ممنوع است یا برخی کارگردانان اجازه اجرای برخی متون را ندارند یا برای اجرای برخی بازی‌ها باید نام مترجم را حذف کنند. یا به برخی از مدیران اجازه داده می شود در سالن های دولتی کار نکنند و …

جعفری از تغییراتی که در روند صدور پروانه نمایش ها رخ داده است می گوید و توضیح می دهد: اتفاقی که امروز رخ می دهد ریشه در تصمیمات مدیران تئاتر در دو دهه اخیر دارد و متاسفانه اکنون کار به جایی رسیده است که هنرمند اول. باید ثابت کند که گناهی ندارد!

وی بیان می کند: در حال حاضر یک گروه تئاتر برای اخذ مجوز اجرا باید ابتدا مشخصات تمامی اعضای خود را وارد کند. یعنی قبل از فرآیند خلق یک اثر هنری باید شناسایی تیم تولید آن انجام شود. آیا تقصیر هنرمند است که با او این گونه برخورد می شود؟

او گفت: «این گونه تصمیمات به این معناست که شما به عنوان یک فعال هنری ابتدا باید ثابت کنید که مجرم نیستید و سابقه کیفری ندارید تا بتوانید بعداً در مورد آثار هنری خود توضیح دهید و مراحل صدور مجوز را طی کنید. متاسفانه چنین تصمیمی نوعی تردید در کرامت انسانی و همچنین توهین و تحقیر هویت گروه تئاتر است و غم انگیزتر از این است که همکاران ما برای رسیدن به نوبت چنین قوانینی را بپذیرند و بپذیرند.

وی یادآور می شود: بنیانگذاران این گونه نوآوری ها را افراد نمایشی می دانند که در مقاطع مختلف مسئولیت شورای نظارت و ارزیابی را بر عهده داشتند و در زمان خود قوانین جدیدی را پیگیری و اجرا کردند تا همچنان آسیب های جبران ناپذیری به این فشارها و ممیزی ها وارد شود. خانواده وارد تئاتر شوند یکی از این تصمیم گیران که دبیر تئاتر فجر هم بود ده سال پیش نوآوری جدیدی ارائه کرد که در آن هر گروه باید دوربین را در اتاق تمرین در حین بررسی نمایش خود روشن می کردند و تمام تمرینات بدون لباس را انجام می دادند. برای هیأت نظارت ضبط و در قالب لوح فشرده به مدارک اخذ مجوز پیوست. این نوآوری ساختگی که ده سال پیش ایجاد شد، اکنون به یک اصل اجباری برای دریافت مجوز تبدیل شده است. همه این تصمیمات ناشی از عدم اعتماد به جامعه هنری است.

این معلم تئاتر از موضوع دیگری صحبت می کند. اینکه برخی کارگردانان اجازه اجرای تئاتر دولتی را ندارند و فقط می توانند در سالن های خصوصی کار کنند.

جعفری در این باره توضیح می دهد: اکنون با پدیده های جدیدی از حذف مواجه هستیم که در نوع خود همچنان مخرب است. مدتی است که به برخی کارگردانان گفته می شود که آنها فقط در سالن های خصوصی مجاز به نمایش هستند و معلوم نیست این تصمیم بر چه اساسی بوده و چه اهدافی را در نظر گرفته است اما البته نوعی حذف است.

وی همچنین خاطرنشان می‌کند: وزارت مدیریت و زیرمجموعه‌های آن می‌توانند کلیات را به‌عنوان چارچوب تعیین کنند، اما سلایق خود را به‌طور غیرقانونی به جامعه هنری به‌عنوان شهر مسئول سیاست‌گذاری، صدور مجوز و بودجه برای تئاتر تحمیل نمی‌کنند. و از فکر کردن دست بکش از طرفی اگر کارگردان نمایشی را در اولویت مرکز هنرهای نمایشی انتخاب کند، می تواند با کمک اعتبارات دولتی در تالار دولت روی صحنه برود. چنین اتفاقاتی منجر به اقتباس تئاتر ما می شود و عرصه اجرای نمایش های مزاحم را تنگ و تنگ می کند. خود هنرمند تئاتر باید از خود بپرسد و نمی توان این ایده را از او گرفت. این یک تهدید برای تئاتر ما است و همانطور که توضیح دادم، بسیاری از این نوآوری ها ریشه در مدیریت ضعیف در گذشته دارد و اگر امروز جلوی این تصمیمات و نوآوری های جدید را نگیریم، عواقب آن سال ها گریبان گیر جامعه هنری خواهد شد. بیا.

روح الله جعفری تاکید می کند: جامعه هنری نباید سکوت کند و هر جا تصمیم اشتباهی گرفته می شود، آن را روشن کند و به دنبال اصلاح آن باشد. هیچ تسامحی در این زمینه قابل قبول نیست. انفعال ما نه تنها به ضرر ما نخواهد بود، بلکه پیامدهای زیانبار آن برای نسل های آینده مشکلات و موانعی را به همراه خواهد داشت. در این راستا باید فعال بود و با پرسشگری و روشنگری زمینه را برای دستیابی به گفتمان تعاملی در عرصه های مختلف جامعه فراهم کرد.

انتهای پیام/

[ad_2]
sorsec

درباره ی admin_asooweb

مطلب پیشنهادی

سفیر ایران در اتریش به شناسایی سناتور آمریکایی پاسخ داد

[ad_1] سفیر ایران در اتریش در واکنش به توئیت یک سناتور آمریکایی که به صراحت …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.